Project beschrijving

Datum: 10-02-2017

Terwijl de Reggae muziek op de achtergrond aanstaat (dit genre wordt veel beluisterd door de locals hier op Bali) schrijf ik mijn eerste blog. Ik ben benieuwd of het me gaat lukken om op een boeiende manier te schrijven! We gaan het beleven.

Maandag 6 februari was het dan zover. Na 11 maanden afgeteld te hebben stapten wij het vliegtuig in. We begonnen gelijk goed want we vertrokken 75 minuten later dan gepland. De vleugels van het vliegtuig waren deels bevroren en deze moesten voor vertrek eerst worden verwarmd zodat de ijsresten konden smelten. Hierna was het vliegtuig klaar voor vertrek! De vlucht zou circa 6 uur duren en vervolgens landen in Dubai waar we ruim 2 uur de tijd zouden hebben om het volgende vliegtuig te pakken naar Denpasar (Bali). Maar dat verliep toch wat anders dan gedacht …………

Voor het eerst vliegen in een Airbus A380; een belevenis op zich want het vliegtuig kan maar liefst 853 passagiers vervoeren! Je snapt niet dat zo’n vliegtuig (hoeveel gewicht zal het bij elkaar niet zijn?) van de grond komt. Het vliegtuig heeft 2 verdiepingen, heeft zelfs voor onze lange benen voldoende beenruimte en elke passagier heeft een eigen schermpje waarop je films, series of de vluchtinformatie kunt bekijken of muziek kunt beluisteren. Zo kom je de vlucht wel door!

Mark was tijdens de vlucht best een beetje gespannen, het was tenslotte zijn eerste vlucht. Ik zei dan tegen hem; ‘Geen stress, go with the flow’ de manier hoe wij de komende tijd ook in Bali moeten gaan leven. Toen het vliegtuig eenmaal in de lucht was ging het al snel weer helemaal prima met Mark!

Snapchat-481652334Snapchat-1252888712

Doordat de vlucht vertraagd was zijn we niet volgens schema in Dubai aangekomen. Tijdens de landing keken wij op onze horloges en zagen we dat we maar een half uur de tijd hadden om de aansluitende vlucht naar Denpasar (Bali) te halen. Hoe konden wij dit ooit redden in zo’n korte tijd? Weet je hoe groot het vliegveld van Dubai is? Mmmm …….. De stress was van Mark zijn gezicht af te lezen en ik zei voor de grap, maar wel gemeend; ‘Ik ga eerst ff op zoek naar een wc om ff te pissen’. Je had na deze opmerking van mij de spanning op Mark zijn gezicht moeten zien! Maar ja, het lukte me toch echt niet om te haasten met een volle blaas.

Nadat we een wc hadden gevonden en ik mijn blaas had geleegd vervolgden wij onze weg op zoek naar ons vliegtuig. We hoefden alleen maar de rode borden te volgen met de tekst ‘Connections’. Hoe makkelijk kan het zijn dus zo gezegd, zo gedaan. En ja hoor, uiteindelijk kwamen we bij de gate. Nou ja, dat dachten we. We moesten eerst een aantal roltrappen op en af, het leek net een groot dolhof. Nadat we de roltrappen gehad hadden en nog steeds de bordjes A7 volgden (de gate waar onze vlucht zou vertrekken), kwamen we ineens aan bij een klein treinstation? Uh, trein? Wat kregen we nu weer? Het moest niet gekker worden. Mark vroeg aan een vliegveldmedewerker hoe wij bij A7 moesten komen. Dat bleek niet zo moeilijk. Gewoon de trein aan de rechterzijde pakken en bij de eerste halte weer uitstappen. Oké dan, we moesten dus echt met een trein naar onze gate, het idee was wel gaaf! Maar er was geen tijd om hier bij stil te staan, gassen maar! Toen we uit de trein stapten riepen ze op het vliegveld om ‘Final call for flight EK398 to Denpasar’.  Oooo shit, dat waren wij ……

Na dit alarmerende bericht zijn we nog een stapje sneller gaan lopen. Links, rechts, nogmaals links, er kwam maar geen einde aan al die gangen waar we doorheen werden geloodst. Uiteindelijk stonden we dan toch bij de juiste gate. Maar hier zagen we nu niet bepaald wat we verwacht hadden te zien. Helemaal geen andere passagiers, geen medeweker die onze tickets wilde controleren. Hierna vroegen we aan de eerste de beste medewerker die we tegenkwamen hoe we bij gate A7 moesten komen. Deze vrouwelijke medewerker zei dat we de trap af moesten. Wij zoeken naar een trap, bleek deze achter een gesloten deur te zitten! Tja, dat krijg je ervan als je zeer waarschijnlijk de laatste bent voor de vlucht. Misschien waren ze zelfs al vertrokken zonder ons? Waarom zou anders de deur dicht zitten? Nou ja, het zou wel en we liepen snel de trappen af.

Ondertussen hadden we het al aardig warm gekregen, zou het nog lang gaan duren voordat we dan daadwerkelijk bij de gate zouden zijn? Maar ja hoor, eindelijk zagen we, toen we voor de zoveelste keer een hoek omgingen, de check in! EINDELIJK! We lieten snel onze boardingpassen zien om tot onze grote verbazing het volgende vervoersmiddel in te stappen, de bus. Wij waren de laatsten die instapten. De bus reed even later weg en bracht ons uiteindelijk naar ons vliegtuig, zucht ………. Hebben wij even geluk gehad want de eerstvolgende vlucht zou pas 24 uur later vertrekken. Eindelijk konden we opgelucht adem halen en beginnen aan het tweede gedeelte van onze reis. Op naar Bali!

De vlucht zelf naar Denpasar verliep prima. We zaten nu in een Boeing 777 en de vlucht zou zo’n 8 uur duren. We hebben hier en daar best veel turbulentie gehad maar dat maakte allemaal niet meer uit, we hadden tenslotte de vlucht gehaald! We hebben ons tijdens het tweede deel van onze reis weer prima vermaakt met (net zoals op de eerste vlucht) een hapje en een drankje en daarnaast veel gebruik gemaakt van het entertainmentsysteem (beeldscherm), lekker muziek luisteren en proberen wat te slapen. Zo’n 16 uur na ons vertrek op Schiphol waren we dan eindelijk op Bali. Daar was het toen dinsdag 7 februari 22.00 uur en met 7 uur tijdverschil was het in Nederland 15.00 uur. We moesten alleen nog even op onze bagage wachten. Terwijl wij stonden te wachten had een vriend van de docent van ons, ons al gevonden (inwoner van Bali) en we stonden gezellig wat te kletsen. Maar ook nu verliep het weer anders dan verwacht ………………. Er liep een vliegveldmedewerker rond met een groot bord, zag Mark dat nou echt goed? Onze beide namen stonden op dit bord? Het bord bevatte waarschijnlijk niet de winnaars van de loterij……. Maar wat was het dan wel?

Hoe we de eerste dagen op het eiland Bali hebben ervaren kun je binnen enkele dagen lezen! Mark en ik gaan eerst nog wat meer genieten van het eiland. Wordt vervolgd …………………..

 

Geschreven door: Kees Hermus