Project beschrijving

06-03-17

Dit is een kortere blog dan normaal, omdat ik de afgelopen dagen bijna niet aan het bloggen ben toegekomen. Maar ook omdat wij hele leuke tripjes hebben gemaakt (en gaan maken) waar aparte blogs over geschreven gaan worden. Dus wees gerust er komen nog genoeg blogs!

Na een week geacclimatiseerd te hebben en al redelijk wat meegemaakt te hebben… Werd het maandag 13 februari toch eens tijd om te beginnen met de stage. Hiervoor zijn we ten slotte afgereisd naar de andere kant van de wereld.

Maandagochtend zouden wij om 8 uur opgehaald worden door Putuh en zijn vrouw. De zondag ervoor hebben we heerlijk met 2 andere medebewoners op het strand gelegen. Het strand is deze periode van het jaar nog bedekt met restafval, voornamelijk plastic. Dit komt door het regenseizoen. De bergen en rivieren van alle eilanden worden schoongespoeld door al het regenwater waardoor al het afval in de zee beland en weer aanspoelt op de stranden. Dus om lekker in de zee te zwemmen is nu nog geen optie.

Maar weer terug naar maandag, de wekker ging om kwart over 7. Kees zijn wekker om precies te zijn en deze is echt fantastisch… Kees heeft namelijk niet een wekker die langzaam harder wordt afgespeeld, in tegendeel zelfs. Het klinkt namelijk als volgt, “IT’S A, GOOD GOOD GOOD GOOD GOODMORNING” en dat dan een aantal keer achterelkaar op vol volume… Nee wakker worden is nog nooit zo, GOOD, geweest voor mij. Nadat ik was bijgekomen van een hartslag van 180, was het tijd voor een ontbijtje. Gelukkig hebben we brood met wat jam of chocopastakunnen vinden, want rijst krijg ik zo vroeg op de dag nog niet weg.

Na ons klaargemaakt te hebben voor de eerste stagedag, kwam Putuh samen met zijn vrouw stipt om 8 uur binnenwandelen in de Dukuh. Na wat bijgepraat te hebben, stapten we op de scooter en achtervolgden wij Putuh door de drukke stad Denpasar. Het is bijna niet te vergelijken hoe anders het verkeer hier is dan in Nederland. Bij de meeste Balinezen zit de claxon volgens mij vast. Want als iemand ook maar even wat rustiger rijdt of niet als Max Verstappen direct gaat gassen als het groen is, krijg je een toetersymfonie te horen. Verder is het meerijden in de meute en inhalen als iemand ook maar iets zachter rijd dan de rest. Ook de auto’s kunnen er wat van. Even inhalen in een bocht met 60 kilometer per uur is hier geen enkel probleem. Het belangrijkste is dat je niet moet gaan twijfelen tijdens het inhalen, want anders kan zomaar de persoon achter je in jouw scooter zitten.

Nadat we ruim 30 minuten door Denpasar hadden gereden kwamen wij uiteindelijk aan op onze bestemming, SMK Dwijendra de school waar wij onze eindstage gaan lopen. Het gebouw is pas 6 maanden in gebruik; alles is dus nog erg nieuw en het ziet er voor Balinese begrippen prima uit. Alleen wat onafgewerkte plinten en pvc buizen die uit de muur steken. Buiten dat wordt alles prima onderhouden en schoongemaakt.

IMG_20170213_083956

We werden hartelijk ontvangen door Sinta, onze begeleidster/ tolk. Sinta geeft Engelse les op de school en kan ons dus goed verstaanbaar maken bij sommige docenten die niet zo goed Engels spreken. Vervolgens kwam de “grote” directeur binnen. Een kleine man genaamd, Ketut Widia.

IMG_20170214_123655

Een hele aardige en vriendelijke man die maar al te trots is dat wij, de studenten uit Nederland, op zijn school stage lopen. Iedereen loopt hier met een glimlach, de leerlingen zijn over het algemeen erg verlegen, maar sommigen “durven” met ons een gesprek aan te gaan. Wat vaak eindigt met een fotoshoot , waarvan de beste foto’s geplaatst worden op Instagram of andere social media. Dus Kees en ik zijn al lokale BB’ers, of te wel Bekende Balinezen.

IMG_20170214_080204

Na wat nummers uitgewisseld te hebben met Sinta en de directeur kregen we een rondleiding langs de klassen. Het voorstellen van onszelf was nog een hele uitdaging, aangezien we bijna niet boven het volume uitkwamen van de onrustige en giechelende meiden. Na alle klassen gehad te hebben kregen we onze werkplek te zien. Een eenvoudig lokaal met nog een hoop dozen vol met diverse materialen. Een prima werkplek voor Kees en mij want we kunnen hier samen rustig werken aan onze opdrachten en andere taken.

Zoals te lezen is wordt er goed voor ons gezorgd zowel in het guesthouse als op de stageplek. Het is echt geweldig om hier te zijn en een stage als deze mee te mogen maken. En er staat nog zoveel op de planning om te bezichtigen. Ik hoop dat we zo veel mogelijk kunnen zien van Bali en de omgeving, want er zijn hier zoveel fantastische plekken!

Tot de volgende blog, Om shandi shandi shandi om! (of te wel tot ziens!)

Geschreven door: Mark Dam