Project beschrijving

Datum: 14-03-2017

Heb je weleens gehoord van de komodovaraan? Het is een grote hagedis, kan wel tot 3 meter lang worden, zo’n 150 kilo wegen en komt alleen voor op de Komodo eilanden. De volwassen Komodovaraan eet o.a. hert, geit, paard of wild zwijn en ja, ze zijn gevaarlijk voor mensen. Het is een bijzondere en kwetsbare diersoort en afhankelijk van bescherming. Het Komodo Nationaal Park is dus niet voor niets in 2011 uitgeroepen tot 1 van de 7 wereldwonderen van de natuur. Het park bestaat niet alleen uit de eilanden Komodo, Rinca en Padar, maar ook de omliggende koraalriffen en onderwaterwereld behoren tot dit park.

Daar gingen we dan met 23 Nederlandse studenten; een weekend naar de Komodo eilanden! Eén ding was zeker; dit zou een uniek weekend gaan worden! Onze vlucht vertrok vrijdag om 08.00 uur met bestemming Labuan Bajo (op 90 minuten vliegen ten oosten van Bali) om vanaf daar per boot verder te reizen naar het eiland Komodo. We zouden overnachten in het dorp ‘Kampung Komodo’, het enige dorp van het eiland. We waren benieuwd hoe de lokale bevolking daar leeft; wat zij doen in hun vrije tijd, slapen zij op bedden of op de grond, is er stromend water/elektriciteit/riolering en wat zijn hun verdere leefomstandigheden? Met deze gedachten in ons achterhoofd stapten we een taxi in die ons vanaf het vliegveld naar de haven zou brengen.

Vliegtuig
Na een taxirit van ongeveer 10 minuten arriveerden wij bij de haven. Het portier ging open en wij werden omvergeblazen door een vreselijke rotte vislucht. Overal waar we keken zagen we stapels vis, de ene vis nog rotter dan de andere. Waarom zouden mensen hier hun vis willen kopen? Terwijl we richting de boot liepen en onderweg hier en daar een stapel vis moesten ontwijken, kwamen we aan bij de kade. Hier lagen overal uitgedroogde rotte vissen waar de maden langs alle kanten uitkropen. Is dit afval of worden deze nog opgegeten? Even later kwam de boot aanvaren en stapten we met z’n allen in.

De boot had 2 verdiepingen en had geen zitplaatsen op één bankje na. Op het bovendek kon je genieten van het zonnetje en het mooie uitzicht en beneden kon je in de schaduw gaan zitten (of liggen). We zouden een stop maken bij een mooie snorkelstek. De boottocht hiernaartoe zou ongeveer 3 uur duren. Eindelijk, de boot voer weg! Weg van de rotte vislucht! Terwijl we na een aantal minuten de kade aan de horizon zagen verdwijnen was het tijd voor de lunch. Iedereen kreeg een piepschuimachtige bak. Je kunt het vast wel raden wat we te eten kregen voor de lunch? Precies, rijst! In het bakje zat naast rijst ook een gefrituurde kippenbout en een zakje groenten. Nadat iedereen een bakje had gekregen keken we elkaar aan van ‘Waar is het bestek?’. Dat was er niet! Dus hebben we de lunch met onze handen gegeten; even voelde ik mij weer een klein kind.

Na de lunch was het tijd om op het bovendek te gaan genieten van een lekker koud biertje. We ontmoetten erg veel nieuwe studenten en we hadden genoeg om over te lullen. Maar toch kwam elke keer het gesprek weer op hetzelfde onderwerp uit! Tijd voor een groot feest met heel de groep! Leek me een top idee! We spraken af binnenkort eerst maar eens met z’n allen te gaan stappen en  daarna zien we wel verder! Hier en daar werden foto’s gemaakt, genoten we van het uitzicht en werden we met z’n allen (ondanks al het insmeren) beetje bij beetje iets roder.

Op een gegeven moment zagen we in de verte de aanlegkade waar we aan gingen meren steeds dichterbij komen. Tijd om onze snorkelset gereed te maken (en het water in te duiken) om de mooie onderwaterwereld te gaan verkennen. Na een aantal minuten lag iedereen in het water. Wow, wat was dat gaaf! Overal waar we keken zagen we de mooiste soorten vissen en de prachtigste koraalriffen! Op de zeebodem lagen grote zeesterren en hier en daar een zee egel. Het water was enorm helder, mooi blauw van kleur en ook nog eens lekker warm! Wat was dit een geweldige snorkelplek!

Nadat iedereen weer terug op de boot zat werden de koppen geteld en vervolgden we onze tocht richting het eiland Komodo. Na een kleine 2 uur lag de boot plots midden op zee stil! Wat kregen we nu? De kapitein zei dat hij manta rays had zien zwemmen! Deze reuzenroggen worden tussen de 5 en 9 meter lang, hebben een spanwijdte tot 7 meter en kunnen tot maximaal 3000 kg wegen. Dat wilde iedereen met eigen ogen bekijken en in een mum van tijd lag iedereen met een snorkelset in het water. Wow! We zagen een stuk of 5 van deze manta’s vlak onder ons zwemmen. Wat gaaf!

Voordat we bij Komodo aankwamen lag de boot nog eenmaal stil. We zagen een enorm groot bos met overal kleine boompjes. In dit bos hingen duizenden vleermuizen. Even een fotootje en weer door! Na een lange dag kwamen we dan eindelijk aan bij onze eindbestemming, Komodo! We stapten van de boot af en werden naar ons gastgezin begeleid. Er waren 2 gastgezinnen die zorgden voor ons onderkomen. Het dorp was erg klein. Je zag buiten overal mensen aan het werk, sommigen waren de was aan het doen, anderen waren aan het koken. Eenmaal aangekomen bij ons verblijf werden de slaapkamers verdeeld. Voor 13 studenten waren er 4 slaapkamers en in elke slaapkamer lag 1 tweepersoonsbed! Je hoeft echt geen hogere wiskunde te hebben gestudeerd om te weten dat het proppen was.

Vleermuizen
 Nadat iedereen zijn of haar spullen in de slaapkamer had achtergelaten werd het tijd om het dorp te verkennen. We liepen door de smalle paadjes en eindigden op een enorm grote open weide waar vele lokale bewoners spelletjes aan het spelen waren. Volleybal, voetbal en een aantal spelletjes die die wij niet kenden. Zowel jong als oud was fanatiek aan het spelen! Hier en daar deden studenten mee met voetbal of maakten een praatje. Aan het einde van de weide stond een school en op het schoolplein was een groep jonge kinderen aan het spelen met bamboestokken. Dat is toch heel wat anders dan in Nederland! Daar speelt de jeugd van tegenwoordig alleen nog maar met een Playstation of Xbox. Het begon inmiddels aardig te schemeren, de weide liep langzaamaan leeg. Tijd om terug te gaan naar ons gastgezin! Na een heerlijk avondmaal hebben we nog wat nagepraat en werd het toch echt tijd om naar bed te gaan. Eerst nog even tandenpoetsen. We pakten een flesje water, een tandenborstel en tandpasta en liepen naar buiten om daar tussen het afval onze tanden te poetsen!

Smalle straatjeBamboestokken kinderenOpen weide

We stonden de andere dag rond half 7 op. De boot zou rond 7 uur vertrekken richting Komodo National Park. Vandaag zou het gaan gebeuren; varanen spotten! Nadat we ons ontbijtje achter onze kiezen hadden zitten, liepen we met z’n allen richting de boot. Na een korte tocht kwamen we aan bij het park. We kregen 4 rangers toegewezen die ons begeleidden gedurende de wandeling. We namen de route die ongeveer 45 minuten zou duren. Voordat we begonnen aan deze wandeling kregen we eerst nog een ‘briefing’ en vervolgens begonnen wij de zoektocht naar de varanen. Terwijl we door smalle bospaadjes achter de rangers aanliepen zagen we hier en daar een hert en werden er allerlei vogels gespot. Maar het werd toch langzaamaan de hoogste tijd voor het echte werk! Na ongeveer 20 minuten gelopen te hebben kwamen we op een open weide aan. Daar lagen ze dan! 4 grote varanen! Iedereen wilde natuurlijk meteen een foto maken! Na een aantal minuten stonden ineens alle varanen op en begonnen ze naar ons toe te lopen. Een aantal vrouwelijke studenten zette het meteen op een lopen. Tijd voor een actiefoto van een varaan! Top! We hebben naast de varanen ook een varanennest mogen aanschouwen. Zo’n nest lijkt net een grote molshoop en is van origine niet eens een varanennest. Varanen ‘stelen’ de nesten van vogels om vervolgens daar hun eieren in te leggen. Stelletje boeven dat ze zijn!
Varaan2 varanen
Na afloop van de wandeling kocht ik net als de meeste studenten een klein houten varanenbeeldje als souvenir. We konden nog even uitrusten voordat we de boot weer op moesten. Ik ging bij ‘de poort’ van het National Park tegen een boom zitten en even later werd ik vergezeld door 2 kinderen die op dit eiland wonen. Eén van de twee sprak goed Engels en na een kort gesprek en een foto was het tijd om terug te gaan naar de boot. Op naar het eiland Padar!
National Park PoortKomodo kids
Eenmaal aangekomen op het eiland gingen we een berg beklimmen, helemaal naar de top! Ik liep op blote voeten in slippers en natuurlijk had ik na een aantal minuten al een enorme blaar aan de onderkant van mijn voet zitten. Top! De volgende keer toch maar schoenen aantrekken? Na een vermoeiende tocht kwamen we met 9 studenten aan bij de top en dus de ‘hoogste’ tijd voor een groepsfoto. Het uitzicht was geweldig!
UitzichtGroepsfoto bergMarit en ik
Na de afdaling was het tijd voor een verfrissende duik. Toen we even later weer op de boot zaten zag ik Mark moeilijk kijken. Wat was er aan de hand? Tijdens mijn klimtocht was bij Mark zijn slipperbandje afgebroken en hij had een heel stuk zonder slipper op de hete stenen naar beneden moeten lopen. Dat was geen pretje! Ik ging naast hem zitten en liet mijn grote blaar onder mijn voet zien. Ik zei voor de grap ‘feels bad man’ en ‘just go with the flow’. We konden er beiden gelukkig om lachen en ook Mark is er nu wel achter dat het handig is om een paar schoenen aan te trekken. Even later vertrokken we richting ‘Pink Beach’ en de naam zegt het al; een roze strand. De tocht zou ongeveer een uurtje duren.

Land in zicht! We zagen het roze strand steeds dichterbij komen. Een roze strand, dit had ik nog nooit gezien. Met z’n allen sprongen we vanaf de boot het water in. Het mulle zand zorgde ervoor dat je meteen een halve meter in de grond zakte. Sommige studenten gingen snorkelen, anderen gingen op het strand zitten! Het was er heerlijk maar idee bleef gek, een roze strand!

Pink Beach

Nadat we die avond heerlijk hadden gegeten gingen we met een aantal studenten nog even ‘chillen’ op de boot. We liepen met een boordevolle sterrenhemel boven ons richting de kade. Zodra we op de boot waren geklauterd liepen we direct naar het bovendek en ploften daar neer. Het was pikkedonker! Toen kwam één van de studenten met een top idee! Hij pakte een lege bierfles, pakte vervolgens zijn telefoon en zette zijn flitser aan. Hij legde zijn telefoon op de grond met de flitser naar boven gericht. Hij zette daar vervolgens de groene bierfles op! Wow, we hadden ineens een ‘pracht’ van een lamp! Toen iedereen begon te gapen werd het tijd om terug te gaan naar ons gastgezin. Even snel tandenpoetsen en naar bed! Wij sliepen met z’n 3en op een kamer, 2 op een tweepersoonsbed (Mark en ik) en 1 op de grond (Made). We lagen net op bed toen ik een grote kakkerlak zag zitten. Ik zei tegen Mark, die zijn bril inmiddels niet meer op had, dat de kakkerlak boven ons zat en begon te bewegen. Deels gelogen; de kakkerlak zat er wel maar bewoog niet… Mark was spontaan niet meer moe! Geintje moet kunnen toch? Made, onze kamergenoot pakte een papieren zakdoekje en ruimde de kakkerlak op. Tijd voor een paar uur slaap, morgen zouden we gaan beginnen aan onze terugreis!

SlaapkamerDouche + WC

Tijdens de terugreis hebben we hier en daar nog stilgelegen bij een snorkelplek om vervolgens een paar uur later aan te meren aan de kade. De meeste studenten zaten er half dood bij, bij sommigen hingen de ogen al op half 7. We stapten snel een taxi in om later die middag het vliegtuig terug te pakken richting Bali.

Zonsondergang +bootzonsondergang

Het was een geweldig en uniek weekend geweest! We hebben enorm veel moois gezien en bijzondere indrukken en ervaringen opgedaan. Alles is zo anders dan in Nederland en dat vertrouwde koude kikkerlandje leek een weekend lang heel erg ver weg!

Het was ook ontzettend gezellig met zo’n grote groep studenten onder elkaar. Binnenkort gaan we met de gehele groep een avond (en nacht) op stap en mijn gevoel zegt dat dit niet de laatste keer zal zijn dat we er met elkaar een gezellige boel van gaan maken. Uiteraard horen jullie daarover – en over alle andere belevenissen – meer in de volgende blogs.

Daaaaaaaaag, tot dan!

 

Geschreven door: Kees Hermus